Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

al wat van voorgesteld, nu in dezen kleinen en zeker typischen kring eens goed uit de oogen te zien. Doch andere, ernstiger dingen dan de plichtjes en pretjes, aan elke bruiloft eigen, hadden zijn aandacht in beslag genomen. Hoe klein kunnen de menschen wezen, hoe onaangenaam kunnen ze 't elkander maken, hoe zwaar drukken afgunst en vooroordeel!

Van den beginne nagaande, wat hij opgemerkt en ondervonden had, bedacht Herman, hoe hij al dadelijk had bespeurd, dat dit huwelijk een gebeurtenis was voor het kleine stadje. Men fluisterde en kakelde erover in de societeit, en telkens wanneer Herman alleen of met andere bruiloftsgasten door de straten kwam, zag hij in vele spionnetjes de weerkaatsing van nieuwsgierige gezichten.

Dinsdags vóór den grooten Donderdag overgekomen, had hij in den trein menschen die hem niet kenden al over het huwelijk hooren spreken, en hoewel hij enkele daar vernomen spotternijtjes voor zich had gehouden, had men aan de bloote, lachend gedane mededeeling van het gesprek ten huize Droguet zulk een aandacht geschonken, dat hij was gaan begrijpen, welke zenuwachtige dagen het voor die moeder en haar kinderen waren. Mevrouw Droguet had hem tot tweemaal toe bedankt, dat hij ten minste niet op het laatste nippertje was gekomen, en toen hij 's Woensdagsmorgens uit het logement kwam aandragen met zijn twee

Sluiten