Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

societeit zou richten. Zij vroeg dit echter niet, zooals Herman een oogenblik dacht, om tegenover haar stadgenooten den schijn te redden: het overhaast vertrek zou toch wel worden opmerkt; neen, het was werkelijk uit goedheid, dat zij mevrouw en de heeren Van Dijck uitnoodigde, inderhaast althans iets te gebruiken. En de oude heer Koene steunde dit voorstel; 't was niet de eerste maal, dat hij een beleediging van de familie van zijn vrouw met een vriendelijkheid beantwoordde.

Maar toen na een groot half uur alweer een rijtuig verscheen om meneer en mevrouw en Piet van Dijck naar het logement en vervolgens naar den trein te brengen, trachtte Koene het goed te maken tegenover de gastvrouw.

— Nou, hoe minder varkentjes, hoe beter spoeling. "Wij zullen den boel dan wel alleen opkrijgen. Wat zeg jij, Hélène?

— Wel zeker Papa, zei ze, maar even later stortte ze haar hart aan Herman uit. "Was dat nu fatsoenlijk? 't Was schandelijk onbeleefd: vond Herman dat ook niet? Haar nieuwe tante kon lang wachten, eer Hélène weer een voet in haar huis zou zetten. Ze zou Frans wel bepraten, dat hij zich niet meer met dien heelen troep inliet. Wat verbeeldden die menschen zich wel ? Omdat zij rijk waren! Zij was te Utrecht bij wezenlijke aristocratie aan huis geweest, maar die zouden zóó iets niet gedaan hebben.

Sluiten