Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ders, denken ging, dat ik menschenschuw ben. U hebt gesproken, Papa, van „wereldsche grootheid"; 't is, permitteer me, een groot woord; u hebt gezegd, dat ik minder dan velen verwacht hadden daaraan hecht, 't Is maar de kwestie, wat die velen er onder verstaan. Ik versta er — en hier ligt, geloof ik, de knoop van het verschil — iets anders onder dan zij. Nog eens: ik zeg dit alleen, om niet, meer dan noodig, te worden aangezien .... voor een .... enfin, voor een Klaas, om niet bij de familieleden van mijn goeie, lieve bruidje de vrees te wekken, dat zij voortaan met haar man zal afen opgesloten zijn op verren afstand van de levende wereld. Die laakbare of ten minste gelaakte neigingen hebben in geen geval iets te maken met mijn huwelijk. Ik heb Hélène gevraagd omdat ik haar had liefgekregen, omdat ik.... (en zijne stem, die reeds sterk

beefde, werd hoe langer hoe toonloozer)

omdat ik behoefte had aan liefde en zie, juist op mijn bruiloft komen zulke dingen voor. U, Papa, behoef ik het niet meer te vragen, maar aan Antoinette en aan Van Dijck vraag ik het

op dit oogenblik hebt haar lief, als

je .... als je .... mij liefhebt.... om mama's wil ....

En hevig snikkend, innig geschokt, viel Frans neer op zijn stoel. Iedereen keek, roerloos, benepen vóór zich. De indruk was al te pijnlijk. Had Frans gehoopt op een uitbarsting van

Sluiten