Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

half-meewarige teederheid? Of waren zijn zenuwen hem te machtig geweest? Herman herinnerde zich niet, ooit zulk een pijnlijk tafereel te hebben bijgewoond. Van Dijck was de eerste die de stilte verbrak, waarschijnlijk omdat hij het vlugst de zaak langs zijn koude kleeren liet afdruipen. Papa Koene bleef onvermoeid met het tafelzilver spelen en mevrouw Droguet staarde in statige houding recht voor zich uit, langs de menschen heen. Zelfs Hélène had haar man geen enkel teeken van instemming gegeven, zelfs hem niet aangezien. De dominee poogde goedig eenige afleiding te brengen door te drinken op de jeugd, op de toekomst, verpersoonlijkt in den jongen Van Dijck, Antoinette's zoon; de vader van den knaap dankte ondershands met een: „dominee, op uw eigen kinderen" en zijn vrouw stelde toen voor, of men niet eens op 't balcon zou kijken.

Toen het jonge paar, een uur later, vertrekken zou en afscheid nam, zei Hélène tot Herman:

— Ik hoop dat je dikwijls bij ons komt.

En nu de jonge schilder, nog altoos ronddribbelend en kissevissend in zijn atelier, over al de voorvalletjes van de bruiloft nadenkt, krijgt deze uitnoodiging wel aantrekkelijkheid voor hem.

In de eerste plaats is het dorp, waar zijn neef woont, heel mooi, maar bovendien voelt

Sluiten