Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij de zeeën en verbindt land met land en stad met stad door de verkeersmiddelen, die slechts openbaringen zijner overdenking zijn. Als denker is hij kunstenaar, heeft hij lief en streeft en lijdt.

De bemiddeling der bizonderheden door het Algemeene (schematiseeren en begrijpen) is een werk waardoor orde in onzen bewustzijns-inhoud wordt voortgebracht. Zoo is de logos dienstig aan een werk der ordening.

Aanvankelijk en van nature leeft de mensch in een staat van onklare bewustheid wegens de ongeordendheid van zijn geestes-inhoud. Iedereen kan bij zichzelf nagaan hoe ongeordend onze natuurstaat is, waarin wij telkens terugzinken; het toeval beheerscht onzen gedachtenloop, tegenstrijdige begeerten en meeningen nemen ons gemoed in beslag; verbandloos verblijven voorstellingen nevens andere, zonder elkaar aan te vullen en zonder overeenstemming. Deze bandeloosheid is wanorde. Wanneer ik boomen zie bewegen in den wind en voorwerpen meedrijven met een stroom, zonder tot het denkbeeld te komen eener gelijksoortige werking hier en daar —dan staan deze voorstellingen gedecentraliseerd in mijn bewustzijn, zonder verband van orde, en ik, die ze aldus heb, leef in een onklaren bewustzijns-staat. Maar verbind ik ze door een gemeenschappelijk begrip van algemeene bewegings-oorzaak, dan zijn ze door verbandstelling in de orde der gedachten ingevoegd. Alle denken, verband stellend, schept orde. In al zijn geestelijke verrichtingen, waaraan immers de logos tot vorm strekt, is de mensch bezig orde te maken in den chaos zijner bewustheid en daaruit een kosmos op te bouwen, waarin hij leven kan. Daar alle geestesverrichting denken is, bestreeft alle een zoodanige orde door middel van het algemeene. Wetenschap, kunst, handwerk, maatschappelijke aktie,

Sluiten