Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

betrekking; het algemeene is evenmin zonder het bizondere als omgekeerd. Derhalve is er geen besluit van het algemeene denkmoment tot het bizondere denkmoment; het denken is niet gegrond in zichzelf. Precieser naar zijn meening gevraagd, zou Sextus antwoorden: de betrekking tusschen 't bizondere en 't algemeene bestaat niet; maar zoo er syllogisme bestaat, moet zij als bestaande gedacht, en zoo zij als bestaande gedacht wordt, vervalt het syllogisme, het is al grondeloos.

Na deze oppering van bezwaar tegen de mogelijkheid van bewijs, is het, gelijk Sextus zelf opmerkt, overbodig nog een speciale verklaring af te leggen over de onbestaanbaarheid van het syllogisme. Toch laat onze scepticus zich geenszins door het overbodige afschrikken ; integendeel, zfjn schrijftrant is niet het puntig betoog| eens voor goed, maar hij is op elk punt tot de eindelooze herhaling gereed; Sextus heeft die plagerige breedvoerigheid, waarmede het juridisch vonnis aan den gevonnisde wordt bekend gemaakt.

Vanwaar zijn de algemeene praemissen der syllogismen, vraagt hij? En hij antwoordt: zij zijn induktief, epagogisch verkregen. Do algemeene stelling „elk mensch is een levend Wezen" is gewonnen uit de verzameling der bizondere stellingen „plato is een levend wezen", „Sokrates is een levend wezen", enz. Is er slechts éen waarneming jn strijd met deze stellingen, dan vervalt de algemeenheid. Verklaart men „dieren kunnen de benedenkaak bewegen", maar later ontdekt men den krokodil, die juist de bovenkaak beweegt, dan is de algemeene stelling vervallen. Meent men nu een

Sluiten