Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

steenen des aanstoots daarop, maar wie door eigen oogen geleid wordt naar het verder schijnend licht zal niet ontstemd worden door die hindernissen en blijde in 't hem wachtend geluk voorttreden. Ook het voortreffelijkst kunstgewrocht is op-zich-zelf-beschouwd toch nooit meer dan de geschapen schoonheid en wie dieper ziet vindt ook in 'n werk van kunst, dat alles aan eenheid van deelen te wenschen overlaat, de ééne ziel, dat is de scheppende schoonheid. Het gebrokene in een werk van louter kunst vindt men in de ziel als eenheid terug. Het genot wat dus het eerstgenoemde werk meer dan het laatstgenoemde geeft vind ik additioneel, en, vergeleken bij wat beiden geven, van lager soort.

Het mooie werk van den Heer Teirlinck nu is geen kunstgewrocht in bovenbedoelden zin, want ten eerste bevindt er zich, m. i., een verstandelijk-gemaakt stuk van aanmerkelijke lengte in t eerste verhaal, n.1. de droom van DenDjuze. Daargelaten of 't mogelijk is een droom te geven in geheel zijne wondere wezenheid, zijn felle lichten en wazige verwardheid tegelijkertijd, door een relaas van zijn inhoud, gelijk dit wel met 'n meditatie niet zonder succes kan gebeuren, is er een zekere droge verstandslogiek in dit stuk — de geheele gemoedstoestand van den katholieken boer komt er zoo netjes, stukje voor stukje, zonder gedrang, geordendgeleidelijk voor den dag — die ons onmiddelijk

Sluiten