Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vuldigheid als er geen is." En hij denkt maar steeds weer aan zijn vrouw, hoe ze was in haar jeugd, en ach, na veel denken komt het dan plots geweldig tot hem, dat alles voorbij is: „Hij kwam dan meteen terug uit het verleden, met een grooten schok, die hem machteloos uitstrekte." Fraai als zich-niet-opdringend maar als-toevallig-aanwezig symbool van zijne zoekende gedachten is de beschrijving van 't „bieke," dat aldoor tegen de ruiten botst in een vruchteloos pogen door het ondoordringbare glas heen te vliegen. Ook mooi gevoeld, wen de zieke zich voor 't eerst den vollen omvang van zijn verlies bewust wordt: „De eenzaamheid kan bijwijlen voor eene menschenziele zoo seffens opengaan als een koude, donkere kelder," en als hij, voor 't eerst weer zijn zoon roepend, luid in zijn eenzaamheid spreekt: „'t Was precies alsof hij schrik kreeg, alléén, naarmate hij riep." Of bij 't overdenken hoeveel zijne vrouw van bloemen hield: „Hij zag wel dat bloemen zoete levens zijn." Zeer mooi gezien ook zijne houding bij den pastoor, dien hij komt verwittigen van zijn plan een tweede huwelijk aantegaan. Zijn eigen verlegenheid irriteert hem: ,,'t Begon hem nu te vervelen ener kwam een diepe groeve in zijn voorhoofd. Hij werd koppig en hij wou geen zinnen meer maken." Wil men een blijk van de kracht waarmede een geestes-mouvement wordt ge-

Sluiten