Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aldus van de Z e e en is niet gèk, en publiceert dit in n boek, en dat wordt niet verscheurd om nou laten we zeggen er boterhammen in te pakken, maar wordt aangeboden ter recensie. — Dit is wel 't misselijkst dat kan bestaan : iemand die zoo absoluut leeg is, dat niets, niets zijn ziel tot scheppen kan brengen, z'n knoeierige en laffe bedenksels te zien stellen op de plaats van en naar-voren-dragen als een in-waarheid-doorvoeld en in z'n innigste Zijn diep-begrepen brok leven. Ween t pretje is mij toch, al schrijvend, geen pretje gebleven. Het is tè walgelijk, al te dégoutant. Ziehier nog dit stukje beschrijving van 'n vuurwerk; 'n vuurpijl is omhoog gestegen, „schudt woest den kop" en spat eindelijk met „daverenden knal uiteen": „Zoo een was als 'n driftkop onder de menschen, die harder van stal loopend dan de anderen, brekend door alles heen, zich, na verloop van tijd, geheel verlaten ziet, om dan' na wat eenzaam ommedwalen, niet meer wetend waarheen zich te wenden — alle wegen sneed hij immers voor zich af - eensklaps met luidknallend pistoolschot 'n eind aan zijn rumoerig leven te maken, dat hem zelf en anderen slechts smart en verschrikking baarde. Doch niet al die vuurophjningen aan den stillen hemel gedroegen zich zoo!" Nu, zég nou, is dit nou, zelfs daargelaten die „zich gedragende oplijningen" niet de meest barre nonsens die bij elkaar geharkt kan worden? En dat gaat zoo dan nog 'n paar

Sluiten