Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niettemin iets niet-goeds, dat door vele stukken loopt en dat in de omgeving van deze soort kunst een nog ondeugdelijker aanzien krijgt. Het is, om 't even in een paar woorden aan te geven, de quasi-meditatie van een figuur, door den auteur ingelascht, zij 't dan ook onbewust, om den lezer iets omtrent de geschiedenis van die of andere figuren mede te deelen.

Dit is in zich-zelf iets slechts, omdat het bij den lezer, inplaats van hem kunstgenot te verschaffen, een soort van tegenstand, van wrevelig zich-willen-verzetten verwekt, als bij iemand, die voelt heel fijntjes voor de mal te worden gehouden en des te boozer wordt, omdat hij merkt niet eens duidelijk-bewijzend te kunnen zeggen, waarin de voor-de-mal-houërij steekt. Want dit is eigenlijk hier 't geval: die brokken meditatie zijn zoo handig in-elkaar-gezet, dat 't niet makkelijk gaan zou aan te toonen, waarom ze niet echt zijn. We kunnen alleen zeggen, dat ons gevoel ze niet als onmisbaar en eenig juist op dat moment erkent, aan welk feit wij onbedrieglijk merken, dat we met iets onechts te doen hebben. Komt deze misslag nu echter voor in een soort litteratuur, waarin de schrijver — om 't zoo eens achteloos-weg te zeggen — zelf voor 't voetlicht treedt om ons omtrent verleden of denken van zijn helden in te lichten, dan zouden we ons er niet aan ergeren maar alleen koeltjes denken, dat hij dat wel op

Sluiten