Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een stuk van deze kunst bedoelt te zijn een schepping, waarin zich de schepper nooit afzonderlijk manifesteert (dus zooveel mogelijk de natuur nabijkomend) en mist dus die bedoeling, verliest haar wezen overal waar dit wel gebeurt, terwijl de trucachtige manier waarop, zooals hier, het vergrijp tegen haar gepleegd wordt, den onaangenamen indruk verergert. (Een rozenstruik, waarin men, wijl hij geen bloemen voortbracht, kunstiglijkjes een valsche roos geplakt heeft, opdat hij toch maar, quasi van-zelf blijken zou een rozenstruik te zijn);

2°. Omdat, waar deze kunst (nu in engeren zin: dit werk van Hartog) niet beoogt het levensgeheel van zekere personen te geven of de geconcentreerde essence van dat levensgeheel, maar slechts een greep eruit, wordt dikwijls de inlichting, die de quasi-meditatie verstrekt, als iets volmaakt-overtolligs gevoeld en als-bij-deharen-erbij-gesleept gelijk de naar aanleiding van een nietigheidje afgestoken zwaarwichtige verhandeling van philosophisch-doend man, die met alle geweld zijn wijsheid luchten wou.

Als gevolg van die inlichtende uitweidingen lijkt ons tevens dikwijls de individu-uitbeelding verdronken bijna in de uitbeelding van de maatschappelijke soort waartoe 't individu behoort, want al die overtollige inlichtingen omtrent dingen enz., die we niet als onafscheidelijk en noodwendig verbonden met of ontspruitend uit

Sluiten