Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het hangt wijduit naar beneden Als een groot blad Van de groene Begonia.

God beware me. Het lijkt wel 'n slagerij of de snijkamer!

Wat nu de „Oproerige Verzen" betreft, het gevoel is er meest scherp en bijtend in gezegd, zooals in „De goede God". In „Meer" zijn vooral de twee eerste strophen mooi van rijk natuurleven, terwijl „Aan Hen" diep door den schrijver is gevoeld. Toch zijn ook vaak die oproerigheidssentimenten van zoo min allooi: „De Moeder". Nou, nou . .. oproèrig, oproerig . .. Denk eens aan „Die "Weber" of aan „The Masqué of Anarchy". Het is jammer, dat de heer Van Scheltema zooveel en maar-raak-schrijft. Hij levert, daardoor ook, zoo middelmatigen, dikwijls slechten arbeid. Ik kan nou niet van één vers zeggen, dat ik genoten heb, ziet ge, wat ik genieten noem. En dat is te betreuren, want hij is toch zoo'n waarachtig dichter.

October 1904.

Sluiten