Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

éénzijdige vordering, op duidelijk in de wet aangewezen gronden, ontbindbaar zijn; ook tegen ontbinding bij wederzijdse]) goedvinden in geval van kinderloosheid na een zeker aantal jaren kan geen steekhoudend bezwaar opgeworpen worden.

De verdedigers van vrije liefde en vrije echtscheiding verliezen uit 't oog, dat de nü levenden slechts een nietig hoopje zijn, vergeleken met de ontelbare geslachten, die komen zullen, en zij willen aan het welbehagen van het in het heden levende geslacht de oneindig zwaarder in't gewicht vallende belangen der nakomelingschap opofferen. Voor die belangen heeft de wetgever bij het regelen der familieverhoudingen bovenal te waken, en daarom moet liij de ouders voorschrijven zelfs tegen hun zin te blijven samenwonen, ten einde zich gemeenschappelijk aan de opvoeding hunner kinderen te wijden. En de ondervinding bewijst, dat in de meeste gevallen het besef onherroepelijk aan elkaar gebonden te zijn, benevens de gewoonte en de gemeenschappelijke zorg voor de kinderen, de echtgenooten in den dwang der wet leeren te berusten. De vastheid der vereeniging van man, vrouw en kinderen in het gezin is zoo'n levensbelang

O

voor ieder volk. dat de verdrietelijkheid knellende huwelijksverbintenissen niet te mogen opzeggen, daarbij niet in aanmerking komt.

Tot de kern van het vrouwenvraagstuk, het ongehuwd blijven van zeer vele meisjes uit den mid-

Sluiten