Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

grassen en in feministische geschriften zoo geliefde stelling, dut met prostituees omgung hebbende mannen in zedelijk gehalte niet boven, doch menigwerf beneden liet peil van lichtekooien staan. Onze vrijevrouwtjes spreken zelfs over „de ongemotiveerde „verachting van die urme slachtoffers eener nog „steeds gangbare moraal" en schilderen, trouw bijgestaan door den zeurig-zoetigen Dr. Aletrino '), ons die veile deernen als vrouwen, welke dooi' broodsgebrek, te geringe verdiensten en verleiding

1) Dr. A. Aletrino, Over oenige oorzaken der prostitutie. Deze schrijver (terloops opgemerkt dezelfde, wiens crimineel-anthropologische warhoofderij in de Januari-Gids van 1001 door prof. Heymans naar verdienste aan de kaak gesteld is) heeft een nieuw soort prostitutie ontdekt, do „sentimentsprostitutie". „Grocte, vage „behoefte naar teederheid", „dat ééne noodige dat alles goed en „mooi maakt; dat eene noodige, dat krachtiger en grooter is dan „allo weten, alle redeneeren; dat eene noodige dat meer waard „is, dat gewichtiger is in het mensohenbestaan dan alle weten, en „alle wetenschap van werelden en eeuwen te samen," is volgens hom „misschien zelfs de grootste oorzaak" waarom een jongeman tot prostitutie vervalt en een liaison aanknoopt met een arm meisje, twelk zich met lichaam en ziel maar al te gauw overgeeft „aan hem, in wien ze de groote oplossing meent te voelen van do „smart-klagende raadseling (!) die in haar binnenste droeft". Wordt zij dan verlaten, „zooals zoo dikwjjls geschiedt" (ook weer uit teederheidsdrang ?) „dan is het tien tegen één, dat het meisje die„per en dieper zal vallen, langzamerhand van maintenée prostituée „zal worden." Men kan van dezon kleverig-sentimenteelen onzin genieten op blz. 35-43 van de reeds vermelde brochure en op blz. 6—13 van de „Bespreking van het prostitutie-vraagstuk op „de openbare vergadering te Rotterdam van 2 April 1002".

Sluiten