Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vergelijken, doch ernstige geldmannen.... Trouwens die Wiechen doet zelf zaken met Karsten & Co."

„Is het je niet vreemd voorgekomen," viel zij in, „dat, als hij dan zulke groote zaken doet met hen, die meneer met wien je sprak, zich zoo wegwerpend over hem uitliet?"

„Ja, dat is vreemd. Enfin, ik zal morgen goed toekijken."

„Gut, man, weet je wie ik gezien heb?" vroeg zij opeens, van het onderwerp afstappend. „Onze buurvrouw in het hotel te Soerabaja; weet je nog ? Wier man toen gestorven is."

„Mevrouw van Groningen?"

„Ja! Maar ik was haar naam vergeten; daarom durfde ik haar niet aanspreken?"

„Zooveel te beter. Nu kan ik je het compliment van zooeven teruggeven!" lachte van Vleuten. „Ik denk dat het meer dan naief zou zijn, om kennissen uit Indië zoo maar aan te spreken, vooral op straat."

„Waarom? Zij groette heel vriendelijk."

„Kan zijn. Ik spreek in het algemeen trouwens. Je weet nooit onder welke omstandigheden de menschen zich hier bevinden, en dus ook niet of zoowel de een als de ander op het hervatten van de vroegere kennis gesteld zijn. Verbeelje dat een oud-resident hier moet wonen, die winkelier in blikjes en inmaakgroenten geworden is."

„Och kom!" deed zij ongeloovig.

Sluiten