Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik vond het dom van haar," eindigde zij. „Ze is nu, feitelijk voor de tweede maal, van dien man verlost, en gaat uit eigen beweging de relatie weer aanknoopen. Ja, of het meisje het thuis al of niet vertelt, doet er niets toe. In den Haag zijn zóó veel leegloopers, dat er niets geheim blijft, en er meer praatjes worden gefabriekt, dan in het kleinste Indische plaatsje."

„Hoe oud is dat dochtertje van Wiechen ?" vroeg hij ter afleiding.

„Dat weet ik niet. Ik schat haar op zestien jaar zoowat. Kassian!"

Van Vleuten moest onwillekeurig lachen.

„Waarom kassian?" vroeg hij. „Ik moet je toch eens vragen of jij je rekenschap te geven weet, van dat geheimzinnige iets, dat dien Wiechen schijnt te omringen ? Op financieel gebied schijnt hij soliede. Iedereen schijnt hem te zoeken, hetzij om plaatsing van geld, hetzij om te leenen. Het eerste weegt natuurlijk het zwaarst. Maar nu is het gekke, dat wie hem het meest zoeken, in den een of anderen zin, het meest beangst tevens zijn de relatie te erkennen. Zie je, daar zou ik nu het mijne wel eens van willen hebben."

„En waarom ben je zelf bezig je relatie met hem te beëindigen ? Waarom heb je toen Marie van hem weggehaald? Je weet het best, huichelaar!"

„Lieve Betsy ..."

„Ik ben je lieve Betsy niet, als je dien man voorspreekt! Dien moordenaar!"

„Moordenaar ?" herhaalde hij getroffen. Toe, maak je nu eens niet zenuwachtig, en vertel wat je weet."

„Ik... weet niets," zeide zij snikkend.

„Gévédé," vloekte hij. ,,'t Is om razend te worden! 'n Haagsch bankier, die de beste reputatie heeft, 'n ongeschokt crediet,.... en als je iemand spreekt, is het altijd: pas op!

Sluiten