Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

>veet er een loopje op. Hij laat de legalisaties over de Consuls loopen, in plaats van over de Ministeries, en dan gaat alles als een handelszaak, per keerende post. Hij heeft het Klaargemaakt voor een nicht van ons, óók in een onmogelijk korten tijd, en voor betrekkelijk weinig geld."

„Ik zal hem veel beloven "

„En niets geven. Dat begrijp ik. Enfin, dat is jou wel toevertrouwd, zou ik meenen. - Zet de zaak maar in gang, en ik zal den ouden heer en z'n freules bewerken. Vergeet niet huwelijksche voorwaarden te maken."

„Wiiii.... iet!" floot Boom. „Dan moet ik nog een

notaris erbij zien te lijmen. Wacht, dien heb ik Daar

komt Hervau. Laat ons naar de vrouwen gaan."

Hervau was een breed geschouderd man, met blauwe, onrustige oogen en bruinen baard, gekleed in gestreept flanel.

Luidruchtig begroette hij het gezelschap, en liet zich aan Helene voorstellen, de andere meisjes blijkbaar kennende. Zich dadelijk schikkende in de rol van gastheer, liet hij opnieuw inschenken, en de spijskaart komen.

Zijn drukdoen bleef hem bij tot na afloop van het diner, waarna hij, de dames latende aan hun tafeltje, de heeren apart nam. Terstond werd hij ernstig, zakelijk, het drietal beurtelings ondervragend en instrueerend. Arnolds en Yiehof kregen toen elk een deel van de meegebrachte effecten, en teekenden daarvoor een regu. Boom had te kennen gegeven dat hij wel voor plaatsing wilde zorgen, doch geen deistukken in zijn bezit wilde hebben.

Hiermede waren de zaken voorloopig afgehandeld, en keerde men tot de dames weder.

Bij deze had zich inmiddels, toen de anderen weg waren, Wiechen neergezet, tusschen Leda en Helene, in wier dikke armen hij om beurten kneep, aldus de conversatie aanvullende.

Sluiten