Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

manoeuvre, gecombineerd met het laten loopen van renpaatden. Hij heeft ons dat onder het eten zitten vertellen, en daarom begreep ik niet hoe jij eraan kwam. Blijf je nog lang ?"

„Neen," zeide Wiechen droog.

En hij wendde zich weer tot zijn buurvrouw.

„Zeg Wiechen, laat dat, wil je ?"

Het was Boom, die dit riep, bemerkende, dat Wiechen het Helene lastig maakte, door haar telkens als hij wat zeide, tevens ergens te streelen of te knijpen, waartegen zij zich vruchteloos verzette.

„Laat jij de paardjes maar loopen," antwoordde Wiechen „Ik zal je meisje wel zoolang bezig houden..."

Tevens knipte hij met de oogen tegen Helene.

Tot eenig antwoord nam Boom zijn glas wijn op, en met een trefzekerheid, die plotseling opgekomen drift alleen geven kan, wierp hij Wiechen den inhoud ervan midden in het gezicht. En toen, als achtte hij den ander genoeg gestraft, althans belemmerd in de voortzetting van zijn onhebbelijke gedragingen, wendde Boom, tot kalmte manend met een handbeweging, zich weer tot Hervau, en zette zijn gesprek met dezen voort.

Wiechen stond op, doch de wijn, hem in de oogen bijtend, belette hem het zien, zoodat hij gedwongen was zich weer op zijn stoel te laten zakken, en zijn gezicht met zijn zakdoek schoon te vegen. Toen dit was geschied, kon hij eerst aan weerwerk denken, doch keek verbluft om zich heen.

Zijn weerpartijder, dien hij zich had voorgesteld als hem te zullen aanstaren met booze oogen, zat bedaard te praten, met van hem afgewend gelaat. De overigen, die er, weer volgens zijn voorstelling, öf bezorgd öf geamuseerd hadden moeten uitzien, zaten, zonder een gezicht te vertrekken... bedaard te praten. En de dames, het meest van allen ge-

Sluiten