Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Spelen is altijd gewaagd," besliste zij. „En ik wil het niet meer hebben, hoor je !"

Maar later bleek zij toch niet zoo kwaad, daar zij Boom honderd gulden meegaf, om Arnolds en Viehof, als die thans zonder geld zaten, elk wat te geven. En hij mocht dien avond alleen naar Central, om het hun te brengen. Want sedert zij getrouwd was, kon ze moeielijk meer 'laaiheen gaan, met de kans de maitresses der anderen te ontmoeten.

Zoo slenterde Boom na den eten naar het bewuste Café, hoewel hij nauwelijks verwachtte de anderen daar te vinden. Zeer verwonderd was hij dus hen te zien niet alleen, maar blijkbaar hadden zij met Fifi en Leda goed gedineerd, en waren in vroolijke stemming.

„Goed bericht!" riep hem Arnolds toe, zoodra hij hem bepeurde. „Een telegram van Hervau. Hij seint het paard nog aan te houden, en een volgenden keer te laten loopen, Hij zal stalgeld vergoeden en dubbel onze inzetten, die er vandaag bij ingeschoten zijn."

j;Begrijp je dat?"voegde Viehof erbij.

„Nogal eenvoudig," zeide Boom. „Hij heeft tegen zijn eigen paard gespeeld, en zelf gezet op Walkyrie."

„Bliksems ! Wat heeft hij daaraan. ?"

„Om tweemaal te winnen. Door onze hooge inzetten leek het, of Miss Kate nu liep om te winnen. Dat depreciëerde de cote van Walkyrie, waardoor hij op dat paard zettende, meer won. Den volgenden keer denkt men, dat het wéér zoo gaan zal, en slaan we onzen slag met Miss Kate. En dan is het uit."

„Waaiom liet dan de jockey Miss Kate zoo gevaarlijk ophalen ?"

„Om een disqualiftcatie te ontgaan. Daar zijn ze hier tegenwoordig zoo bijster vlug mee. We hebben hem dadelijk

Sluiten