Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zins zonderling," zeide deze. „Een betrekking als de uwe, zegt men gewoonlijk niet met een paar dagen op."

„Er was niets aan te doen," zeide van Vleuten. „Het spijt mij genoeg, niet eer in de gelegenheid te zijn geweest. Ja, ik voor mij zou liever in het geheel niet weggaan."

„Daar kan ik niet over oordeelen," meende de ander. „De Maatschappij is van opinie, dat u minstens nog drie maanden behoorde te blijven. Uw betrekking is er een, die..."

„Houd mij te goede, dat ik u in de rede val," zeide van Vleuten. „We gaan van eeu verkeerd uitgangspunt uit. Het zit in het woord betrekking. Van het oogenblik af, dat de Maatschappij het vaste salaris, dat we in den beginne overeenkwamen, is gaan korten op de door mij verdiende tantième*, hield de betrekking op. Sinds ben ik bezorger van polissen geweest, en deed stukwerk. En die relatie kan ik, dunkt me, afbreken, wanneer ik verkies."

„Enfin, ik zie dat u vastbesloten is, waar alles in huis staat ingepakt. Dus laat ons van die quaestie afstappen. Schikt het u, dat we aan het overnemen van uw administratie gaan?"

Van Vleuten legde zijn boeken en registers over, waarin de generaal-inspecteur het sedert de laatste inspectie bijgeschrevene naging. Toen na eenigen tijd alles was doorgezien en geverifieerd, hernam hij:

„Uw eigen polis moet dus nu op Indisch tarief worden overgeschreven."

„Juist, zeide van \leuten. „Er komt een kleine vermeerdering van premie. We kunnen het nazien."

En hij greep naar een tariefboekje, dat op tafel lag.

„U heeft het verkeerde," merkte de ander op. Dit is het nieuwe tarief, en uw verzekering is gesloten, eer dit werd ingevoerd."

MODERNE SCHELMEN. i o

Sluiten