Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„U wilt daarmee toch niet zeggen, dat ik volgens het oude, hooge tarief zou moeten betalen ?"

„Kijkt u maar op uw polis."

„Ja maar," zeide van Vleuten, nadat hij dit gedaan had, „die bepaling is krachteloos, doordien een nieuw tarief sedert is ingevoerd, bijna de helft lager."

„U is nog verzekerd onder de oude bepalingen."

„Spreekt u hier uw persoonlijke meening uit, als ijverig inspecteur, of is het die der Maatschappij?"

De laatste. We hebben over de quaestie onlangs zelfs een proces moeten voeren, en gewonnen.

„'t Is fraai!" riep van Vleuten uit. „Maar ik weet wat. Wij transformeeren deze polis in een premievrije, en ik neem een nieuwe voor Indië."

„Dat kan," zeide de ander. „U is nog altijd dezelfde, zie ik. U kende onze tarieven zooals geen enkel inspecteur, en ik berinner me de eerste maal, dat een premie door u werd geinterpoleerd, omdat die in het tariefboekje niet voorkwam. Zonder eenige fout! Welnu, uw idee is goed, en de Maatschappij ontkomt aan een precedent. Zal ik de nieuwe verzekering meteen noteeren ? Of wilt u het nog zelf doen, om uw tantième ? U ziet, ik ben geheel open."

„Ik ook," zeide van Vleuten, „en daarom deel ik u mede, dat u de transformatie kunt noteeren, maar dat ik de nieuwe polis bij een andere Maatschappij neem."

De generaal-inspecteur sprong op.

„Te drommel!" riep hij uit. En toen licht vermanend: „Kom, meneer van Vleuten, dat meent u niet!"

„Toch," zeide van Vleuten bedaard.

„Nu dan ... wil ik u een voorstel doen. Tot speciale belooning uwer aan de Maatschappij bewezen diensten, vergunt zij u bij uitzondering in het nieuwe Indische tarief te treden."

Sluiten