Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Neen. II n'est rien la-dedans. Ik probeer alleen wat uit hem te kloppen voor die arme Leda. Maar hij is zoo hard! Is hier geloof ik alleen maar om zich te laten kijken, en zet niets. Ga je gang nu, en au revoir."

Zij wipte weer weg.

Viehof verliet den pesage. Dat Fifi het geld niet uit de keien sloeg, begreep hij ook, maar nu hij gezien had ... Hij moest niet meer van haar gehuichel hebben. Wiechen of niet Wiechen, het kon hem nu niets meer schelen. Maar het was uit tusschen hen.

Inmiddels, wat zou hij doen? Een tuyau? Het kon zijn. Nu, voor het laatst dan ! En hij zette al wat hij bij zich had, slechts enkole francs bewarende, om wat te drinken en thuis te kunnen komen.

Als men alles vooruit wist!

Als hij nu eens voor de eerste maal roekeloos geweest was, en niet zoo stom voorzichtig, om zijn geld thuis te laten! Hij telde niet eens na, wat hij kreeg. Het moest een outsider geweest zijn.

Ja. als.., Want zoo'n fortuintje overkwam iemand voor geen tweede maal...

Toch was het aardig.

Die vervloekte meid! Als zij hem dat eerder gezegd had ...

Hij nam een besluit. Ja, nu wist hij wat hij wilde. Hij had eens een tante diep gegriefd, door haar handteekening na te maken. Het goede mensch was geëindigd met te betalen, om haar neef niet in de gevangenis te zien. Tevens had zij aangeboden hem passage en een som gelds bovendien te verschaffen, als hij naar een ver land wilde vertrekken. Niet dat zij geloofde aan zijn beterschap, als hij weg was ; maar men compromitteerde zijn familie tenminste niet. Immers of eeu zekere Viehof in Amerika voor drie jaar de kast inging, hoorde of las men niet in Holland;

Sluiten