Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wèl echter, als die zelfde Yiehof in Holland slechts werd vervolgd en vrijgesproken.

Hij besloot de zee tusschen zich en Fifi te zetten, en tevens tusschen zijn tante en hem. Het laatste zou hij op den voorgrond stellen, want anders betaalde zij zijn pasage niet, en gaf hem niets mee.

Viehof verwijderde zich van het terrein, en keerde naar Parijs terug, zich verder met een in hem schaarsche energie haastende om zijn plan te volvoeren.

De tante, die stil leefde, maar toch niet zóó stil, of als haar neef in Holland iets overkwam, dat toch gehoord of gelezen zou hebben, bleek alsnog bereid haar woord gestand te doen. Zij was echter een practische vrouw, en wilde boven alles zekerheid hebben, dat haar neef ook inderdaad naar verre gewesten zou vertrekken. Na eenige ruggespraak had hij Australië gekozen, wat meer in haar smaak viel, omdat het nog verder weg was dan Amerika. Zij nu liet passage voor hem nemen, en stelde hem bij zijn vertrek geen geld, dan het noodige voor onderweg, doch een passagebillet ter hand, zoomede een wissel op Melbourne, die dus daar moest worden geind.

Was zij minder voorzichtig geweest, wellicht zou Viehof inderdaad in Australië zijn aangeland. Nu bracht al dat gedoe hem op een denkbeeld. Namelijk om niet te gaan, en toch de duiten op te strijken.

Hij kreeg dit op de hulpboot, die van Antwerpen naar Southampton voer, waar hij op de groote boot zou overgaan. Op die hulpboot was een medepassagier, die in een tegenovergesteld geval verkeerde, te weten tot Southampton passage te hebben genomen, met het doel vandaar naar Australië door te gaan. Welnu, een compromis was spoedig gesloten. Men ruilde de billetten, terwijl Yiehof het verschil toekreeg.

Sluiten