Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

open voorgalerij kleurde tusschen veel groen 't vroolijk rood van een zijden lampekap warm te voorschijn, maar bij de meeste huizen was fleur en vroolijkheid al afgedekt door 't grauwgrijs der neergelaten krees. Daarna was het 't kleine Europeanen-hospitaal, 'n lange reeks van lage kamers onder één dak, met 'n galerij erlangs en 'n bloementuin ervoor en ten slotte 't kloeke wit-en-rood steenen kantoorgebouw. Daar verbreedde zich de weg tot een ruim en schaduwig plein, wel-beplant.

De landauer stond er stil en terwijl Saleh na de kap te hebben neergevouwen water ging putten voor de paarden, sloot Wiesje 't wit-en-gouden parasolletje en ging wat zitten rondkijken. Nelly, lekker in de koelte, wischte zich met 'n zucht 't voorhoofd af. Onder de boomen, terzij van 't kantoor, was de eigen passar der onderneming, waar de koelies hun etenswaren en kleederen kunnen inslaan bij gecontroleerde kooplieden. Nu was er niet veel vertier, waren de gemetselde toonbanken van grauwen steen alleen maar belegd met wat zoet-brood, kleurige vruchten en goudgele maïskolven, en als eenige passar-bezoekers slenterden er 'n paar naakte Javaantjes met rijstbuikjes, gevolgd door hun jonge moeder, die in haar slendang een nog kleiner kleintje meevoerde, tusschendoor.

Achter de passarruimte slankten in 'n halfcirkelvormige rij klapperpalmen omhoog. De meeste der grauwe, schubbige stammen waren ingegleufd met tamelijk-diepe kerven, die te zamen een duizel-steil trapje vormden naar de meters-hooge pluimige kruin toe. Knoesten van klappers, klein en groen, scholen gedrongen tusschen die glanzende waaierbladen, maar er zaten er, hier en daar, ook al wel zwaar-rijpe, roest-bruin verscho-

Goenong-Djatti. 4

Sluiten