Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in 't verschiet, verlangend naar den avond, als een kind op den dag van Sinterklaas.

Als eindelijk, tegen halfzes, alle lampions waren verbruikt, de krandjangs geborgen en de tuin zorgvuldig gereinigd van stroohalmen en snippers papier, dan bleef er nog genoeg te doen. Tabri was gauw z'n handen gaan wasschen: hij moest helpen bloemenschikken op de tafel en Nelly wachtte hem al in de eetkamer. Het was de altijd-kalme, van nature beschaafde en zeer kleur-gevoelige Javaan, die met z'n goeden smaak en voorzichtige vingers bij zulke gelegenheden de tafel dekte en sierde, al heette 't dan, dat hij maar opvolgde en uitvoerde wat Nelly beval en bedacht had. Mandjes vol pasgeplukte, losjes opeengelegde bloemen geurden er al in de schemerende eetkamer en 'n huisjongen bracht er nog meer, soorten, die 't best 's morgens geplukt werden en dus van vroeg af al in de badkamer waren bewaard en frisch-gehouden. Er waren bij dien blanken oogst vele was-witte gardenia's, groote en heel kleine, fijntjes-doorschijnend neerhangend aan de teere trosjes, bolle witte rozen, flauw van geur, bruidstranen, — de hartjes éven zalmrose getint — roomkleurige, wèl-riekende melatti, koud-blanke leliën; zelfs haar mooie orchideeën, maar alleen de witte, had Nelly ervoor geplunderd. Als fluweelen vlinders, de vleugels zilver-overschampt, stonden ze te pronk in de héél kleine kristal-kelkjes, schijnbaar-achteloos-weg hier en daar neergezet. En over de heele lengte van 't glans-blanke tafeldek was een los bed van geurige bloemen gespreid, witte weelde, eventjes-groen-overwaasd van ragfijn sierloof; kristal en zilver blonken, in haast overladen weelde, daartusschen.

Goenong-Djatti. 5

Sluiten