Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Charlotte? En even een kuch, terwijl ze, besluiteloos blijkbaar nog aarzelen bleef bij de deur, en daarna 'n praatje met den oppas, die juist voorbij kwam en een opmerking had over de illuminatie. De oppas dan weer weg. Toen Charlotte haar daarna ook zich had hooren verwijderen n eindje de zijgalerij af, was ze opgestaan, had haar deur opengekierd, heel behoedzaam en Amelie halfweg de galerij zien staan. Ze keek den tuin in, of daar niemand spiedde, zag nog eens om naar Charlotte's deur, kuchte weer droog en nerveus en ging daarna snel op haar bloote voeten de galerij af naar 't trapje, dat leidde, langs de korte overdekte gang, naar 't paviljoentje, waar Kolff logeerde. Rood van schaamte om wat de andere dee, en bevend van boosheid was Charlotte haar deur uitgeloopen, had Amelie geroepen, gedempt, maar zoo straf-bevelend dat 't nonnaatje even hevig opschrikkend, langzaam en met gebogen hoofd was teruggekeerd.

Nu lag ze op haar bed en snikte en Charlotte kón niet opstaan en haar troosten, haar aanraken. Strak zat ze in haar stoeltje. Stil op de djatti toilettafel brandde het nachtlicht. Een nachtvogel zond, luid en schril, zijn roep door den kalmen nacht; heel flauw gerucht van de rivier achter 't huis was hoorbaar.

En Charlotte, starend voor zich uit, overdacht wèt er toch wel kon zijn omgegaan in de ziel van die nonna en haar hebben gebracht tot een zoo inferieure daad, maar vond geen verklaring. Ondanks haar zekere ruimte-van-blik, haar goeden wil vooral tot 't begrijpen van anders-geaarden, kon ze zich van dien zielstoestand geen begrip vormen. Want haar begrijpen, en dan vergevend begrijpen omvatte uitsluitend de sterkere

Sluiten