Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze hoorden er niet minder alles, wat in de kleine Europeesche maatschappij daar voorviel en in 't kleine plaatselijke krantje niet stond te lezen. Ochtend-bezoek van dames-kennissen was geen zeldzaamheid op „Goenong-Djatti." Mevrouw De Waal kwam nog wel 's een keertje, mevrouw Van Houweningen ook — al zat die dan niet zoo vol nieuwtjes — mevrouw Schaarbeek, als ze de kinderen bracht om bij Wiesje te spelen en Nelly's nieuwste protégé: 't zwakke, wat sukkelende vrouwtje van den pas-aangekomen controleur.

Zoo wisten ze dus wel wat er gaande was en geschied : dat Kolff zijn Javaansche huishoudster had weggestuurd — vijf mille, zeiden ze, had-ie haar gegeven ineenen en een maand-geld toegezegd, als ze zich rustig wou houden —, dat hij den laatsten tijd in 't oogloopend veel bij den resident aan huis kwam, daar was geïnviteerd op 'n intiem dinertje — tevoren was 't heelemaal niet zoo druk geweest, tusschen Kolff en de De Waal's — en dat 't tusschen hem en Henny al beklonken was.

Die gebeurtenissen-op-til hielden de Europeesche gemeenschap, die, hoe wijd ook verstrooid en hoe vaak door kleine ruzietjes verdeeld, zich toch altijd één-geheel voelde, in aangename spanning. Ieder wist er, al lagen uren uit-een hunne ondernemingen, alles van den ander, van den prijs van z'n gewas af en 't bedrag zijner persoonlijke tantièmes, tot de familierelaties van z'n vrouw en z'n eigen vergeten jonggezellen-zonden. Ieder hield zich nu bezig met 't mooie logeetje van den resident, de dames wisten precies hoeveel japonnen ze uit Europa had meegebracht en welke, en dat ze, op 't racebal, over een week

Sluiten