Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Charlotte was stil, voelde zich onbehaaglijk, om alles, om dat van Amelie, om wat ze vreesde in vader Hans, vreesde voor hem-zelf, niet voor haar. Van hèm vielen geen ongewenschte pogingen tot toenadering te vreezen.

Het gesprek over technische vak-kwesties tusschen De Klerk en Kolff vlotte niet meer, en van 'n pauze maakte Kolfïf gebruik om z'n meisje even aan te zien, raadplegend.

„Willen we?"

„Kom," protesteerde De Klerk flauwtjes.... ,,'t is nog geen halfnegen."

Maar ze wilden niet te laat komen, Oom De Waal hield van op-tijd-eten-en-op-tijd-naar-bed. Nietwaar, dat wist Nelly toch?

En na even aarzelen, mekaar weer raadplegend aanzien, vroegen ze, bij 't afscheid, beiden hunne groeten over te brengen aan juffrouw Wardenaar, met de beste wenschen voor hare spoedige beterschap.

Sluiten