Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,,'n Kort berichtje over 't bal, hè!" vond Nel spijtig, „'t Was geanimeerd.... nou ja... . wat heb je daar aan."

„Niemand betaalt ze dervoor," lachte 't nonnaatje, hatelijk, „voor de toilet-beschrijvingen, wie wéét hè?"

„Hè nee, Amelie," zei Nel, even boos, „zeg niet zulke verdachtmakingen. Charlotte moest je hooren."

„Charlotte," smaalde de ander ,dèt zou me wat

kunnen schelen!"

„Vroeger was je toch nogal met Charlie . . . ."

„O, vroeger," zei Amelie, droog en bits.

„Heb je wat met ze gehad?"

„Gehad .... och nee, niets bepaalds .... Maar je kan toch wel 's veranderen van smaak."

„O, ja .... ik vind ze allerliefst. En voor d'r kindje .... Ze tobt er wat mee. Ze is er alweer mee naar den dokter. Al héél vroeg gegaan, om voor 't ontbijt terug te kunnen wezen. Ze was al weg, toen wij nog sliepen."

„O . . . . vader Hans hoorde ik óók al zoo vroeg .... Dan zijn ze zeker gelijk .. . ."

„Gelijk gegaan? Wei-nee.... wei-nee.... vader Hans is naar de stad .... voor .... voor allerlei dingen."

„Die man van haar .... van Charlotte .... zou dat nou heusch zoo een piet wezen?"

„William ? God kind, ik weet 't niet hoor. Maar ik geloof 't wel, iedereen zegt 't immers. En 't is altijd een heel intelligente jongen geweest." En 'n lieve jongen ook," zei ze warm, „en 'n knappe jongen. Heeft Charlie je z'n portret wel 's laten kijken?"

„Ja, ik kan er niet mee dwepen, met dat erge blonde, dat witte."

Sluiten