Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

»Ja," stemde Nelly toe, 'n beetje peinzend.... „ik vind 't een gekke tijd, de laatste weken .... Er gebeurt zoo veel. Soms kan je heele tijden hebben, dat er niets is.... dat alle dagen precies 't zelfde voorbijgaan .... en nu deze laatste weken .... ga 's na ... .

Kolff's engagement en z'n promotie dan

die vreeselijke geschiedenis met Van Nooten.... en dat van Joling.... dat we al haast weer vergeten zijn. Hoort ü nog wel 's wat van hem, mevrouw De Waal?"

„Ik g'loof. . . . m'n man. .. . die doet moeite voor hem .... om 'm naar Europa te krijgen. Geld is er heelemaal niet, hoor ik ... . We zullen wel weer allemaal 't onze dienen te doen. En 't eerst komen ze dan natuurlijk bij 't bestuurshoofd. Ze vergeten, al is de resident ook de éérste in 't gewest, dat z'n inkomen waarlijk niet berekend is op zooveel buitensporigheden. En dan voor ons, 't wordt toch al zoo een dure tijd."

„En 'n drukke tijd " stemde Nelly toe, wie de

hatelijke nadruk op „de èèrste van 't gewest" was ontgaan. „Met al de toebereidselen voor de bruiloft van Henny. Dat bedoelt u toch ? En doet u alles thuis ?"

„Alles .... alles .... dat gaat natuurlijk niet. Maar wèl zooveel mogelijk. Er zal wel 'n partij bij Gerbers moeten wezen .... maar dan tóch nog .... 'n bal.... 'n paar diners.... nog 's een avondpartij voor de jongelui "

„Dat kan wel gezellig worden," deed Amelie onverschillig. „U hebt een verrukkelijke ruimte om te dansen."

„Nietwaar?"

„En uw kokkie?" hield Nelly zich bij de hoofdzaak .... „hoe is diè eigenlijk ?" Ze vroeg 't vaag-peinzend, of

Sluiten