Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XVI.

Er was eindelijk een telegram van William gekomen. De looper uit de stad had 't juist gebracht en in haar vreugde had Charlotte den hijgenden, afgejakkerden Javaan, die anderhalf uur ver door de brandhitte z'n weg was gegaan met de bloote voeten in 't gloeiende wegstof, om 't blijde bericht te brengen, een rijksdaalder in de hand gestopt. Met 'n vreugde-grijns en 'n glans over z'n moewe, bruine tronie was de man teruggegaan.

Den volgenden dag met den trein van halfelf zou William uit de haven in de stad aankomen.

„En zou je hem dan wel gaan afhalen?" gaven Nelly en vader Hans beiden in overweging.

Amelie had geen woord van mede-blijdschap of meegevoel. Bij den dag werd ze stugger en norscher, haar bijzijn drukte de anderen en vooral vader Hans begon hartelijk te verlangen naar haar heengaan voorgoed. Kibbelpartijen met Wies — vroeger uitgesloten waren nu aan de orde van den dag, en hoewel hij er niet van hield, in 't algemeen, z'n dochtertje zonder toezicht bij vriendinnetjes in de stad uit logeeren

'9°

Sluiten