Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dat doet ze ook, in zooverre.,.." z'n gezicht rimpelde even in pijnlijke peinzing, als van iemand, die z'n best doet zich volkomen verstaanbaar te maken en niet kan .... „m'n werk is héél mooi.... Weet je dat wel.... weet je dat?"

„Zooals jij het opvat en doet, is 't zeker mooi."

„Maar er is wat anders," zei hij dan weer, langzaam formuleerend z'n gedachten, om vooral duidelijk te zijn .... „er is wat anders, dat ik mis. Ik weet wel, wat 't is, nu ik er meer dan eens over gedacht heb .... En ik ben de eenige niet, al zullen velen .... enfin .... Wat ik mis, is critiek op m'n daden, op al m'n doen en laten. Laatst.... weet-je nog wel, met dat gesprek over Van Hoven, den redacteur .... datje toen zei... . ik zou in Holland wel anders gaan denken over vrijheid van drukpers en zoo.... Weet-je nog? Ik zal niet zeggen, dat je me overtuigd hebt. Maar je hebt me, in ieder geval, op 't idee gebracht, dat 'k wel eens

ongelijk kon hebben En dat bedoel ik. Zoo iets

wordt me nooit gezegd.... door niemand. Nelly is een groot kind .... ze aanbidt me ... . laatst met d'r verjaardag ik had slecht gesproken.... belabberd .... en dat is niet erg .... ik kan niet speechen .... maar zij vond 't prachtig. Daar is iets .... iets vleiends in, als iemand zoo alles mooi-en-goed vindt, wat je doet. Maar op den duur, begrijp je, op den duur .... En de anderen .... voor de anderen ben ik De Klerk, de chef.... ja, dat is goed, natuurlijk, van 'n ondergeschikte zou ik zeker geen critiek verdragen . .. ., maar nu de lui, die niet onder me staan .... die zeggen óók maar op alles ja-en-amen.... uit gemakzucht, uit gebrek aan belangstelling. Het zit misschien in 't

Sluiten