Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en scherpe bladreepen van arèn — pluimden overal van de erven omhoog, — stonden roerloos als dicht, zwart kantwerk tegen de lucht aan.

Gamelan-klank, vol, week en wellustig, beefde zoetjes de nachtstilte in, 'n mengeling van metaal-geluid uit vele verscheiden instrumenten, diep van toon en breed van rhytme .... De helling op, drong 't tot ze door. Het ontroerde Charlotte zeer....

„Zeker een bruiloft in de kampong," zei De Klerk, zacht. Hij had 't paard ingehouden, dat, moe van den trek, met lichte geluidjes te hijgen stond. Zwijgend luisterden ze naar de geheimvolle gamelan-klanken, waarin zich uitte 't verborgen leven dier onder den witten maneglans in-sluimering-schijnende huisjes. Het werd koeler. Van de bergen kwam wat wind. En 'n huivering ruischte door de klappers en pisangpalmen in de kampongtuintjes beneden.

Sluiten