Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Natuurlijk zei ze spottend, 't Is niet aan te bevelen in een land van blinden de ziende te willen spelen, 't zou nog al vermakelijk wezen!

— Dus u meent

— Dat nu iedereen ziet, wat ze eerst zoo zorgvuldig hield verborgen.

In haar kleine heftigheid en lust tot praten liet ze een schotel voorbijgaan, om bijtend, spottend een en ander toe te lichten. Ik kon tegen haar beweringen niet veel inbrengen, keek, in vaag begrip van mij te moeten overtuigen, naar het tafeltje. Maar alsof de goevernante haar wilde logenstraffen, alsof ze voelde de vijandigheid die bezig was, zat ze korrekt, volkomen ingetogen tegenover de heer Gladziwil, neigde zichzelf naar de kinderen, en ook hij, in zijn verzorgdheid van goedgedaan heer, deed heel weinig intiem, sprak tegen haar als de goevernante van z'n kinderen, beleefd maar op een afstand, — een voorkomendheid die neerdaalde en geen vertrouwen schonk. Kon haar verandering tegenover de kinderen geen andere oorzaak hebben dan die men er nu aan gaf? moest hier dadelijk gedacht worden aan een verstandhouding? Ik vermoedde in mijn lieve nevenbuur wat vrouwelijke afgunst, de ingeboren jaloezie van

Sluiten