Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

FINALE.

Bosschers, gezeten rentenier van om de vijftig, liet hoofd wat opgeblazen door goed leven en 'n stevig glas, zat loom-zwaar in zijn leunstoel, nog wat paf van de glaasjes port vóór 't eten en overzag de krant.

Zijn vrouw, heel wat jonger, slank en fijn gevormd, schonk water op de thee, deed dit stil en zacht, of ze Bosschers niet wou storen, of ze zich alleen bevond en hij niet bestond. Al schonk ze een kopje voor hem in, ze stoorde het niet.

Het gaslicht glom en zwom als een gouden lach over de goedgehouden meubelen, maakte het interieur gezellig en vol glans.

De post belde; ze hoorden dat altijd in de stilte van de kamer, — en een oogenblik later kwam dan ook Sanne, 't blonde dienstmeisje, al binnen met de brieven.

Sluiten