Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar t werken zat nu eenmaal in hun aard. Al de Van Voorts waren zoo, en van haar kant de Van den Broeks zwoegden niet minder. Eigenlijk was dit toch het geheim, waarmee ze er bovenop bleven ! — Hoe had haar arme man niet getobd om de zaak bij elkaar te houden, terwijl hij met z'n stukgereden beenen in 't verband zat. Zeker, ze kregen toen wel n aardige duit als schadevergoeding, maar die ging in hoofdzaak weg met het trouwen van Aleid, t oudste meisje. Och ja, de oudste komt beter af dan de anderen! En o! als zij en haar man eens kwamen te sterven, de boedel verdeeld werd, wist ze nog niet hoe Dolf, haar jongste in zaken zou komen.

Maar dat waren dingen, waarover ze liever niet wilde denken. Geen zorgen vóór de tijd; 't was al erg genoeg. Want door die zorgelijkheid en bangheid, dat het teveel in de papieren zou loopen, hadden ze zich nu ook laten leiden bij 't schrijven naar de dokter. "Wie weet of 't wel zoo erg is ? dacht ze weer bij haar zelf. Wie weet of hij nog niet kan genezen? Hij was haar lieveling, die arme jongen, juist omdat hij zoo de geheele aard der Van Voorts had, net als zijn vader, en dan nog erbij haar eigen weekheid, 't Bleef toch maar

Sluiten