Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar mogelijk thuis, dat is ook de meening van de dokter.

Hij wist wel beter, toch even twijfelend in zucht tot leven, vroeg hij zwak:

— Zou u denken, moeder?

— O, ik weet 't zeker, zeker.... er is verschil van zieken.

— Ja, gaf hij weifelend toe.

Zij kon zich niet meer beheerschen, sloot hem opnieuw in haar armen, zei door haar snikken heen :

— Zeker, zéker, we zullen je goed oppassen, je verplegen!

En nu door haar tranen heen, lachte zij hem tegen, begon zij over 't plan van genezen, wat zij met de dokter, naar ze zei, nog nader moest bespreken, 't plan waaraan zij zelf niet meer geloofde.

Ze zag zich met haar zieke al in de trein en van de trein in huis. Daar, tusschen haar zieke jongen, haar invalide man en de andere kinderen, die levenslustig, niets van haar zielsverwijt voelden, zou haar marteling eerst goed beginnen.

Sluiten