Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Is d'r nog? gretigde dadelijk Pierre. Hij is niet zoo dom als-ie lijkt.

Nee, wat? grinnikte Jean terug, de zwarte flesch handwiebelend in zijn palmen.

Ga je gang Jean! zei nu de baas.

Maar Pierre had hem de flesch al afgenomen, schonk in, voor de baas 't eerst, het glaasje zonder voet, slokte en hapte nu zelf met een sjeuïge zwaai zijn druppel uit, 't leege glas nog met de tong na-aaiend. Hij gaf de flesch aan Jean terug, die ermee naar Zerline ging, al wist hij best dat zij niet nam. Ze weigerde beslist.

A wel madam, 't doet deugd voor de tandpijn, pakt maar 'n druppelke! hield hij goedmoedig aan.

Ze weigerde nogeens. De baas riep weer:

— Vooruit sikkeneurig wijf, 't is goed voorde koüe voete!

Pierre klakte luidkeels met de tong. En Jean, die zelf zijn druppelke nam, hield nog eens aan. ïsou, een beetje dan maar! zei ze kortaf. Der is niet te veul, 't is temet gedaan! grapte de komiek.

Hij hief de flesch omhoog, schommelde, bespiedde met kennersblik, nu 't zwakdagend licht

Sluiten