Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Haar verhouding tegenover hem zou dadelijk wijzigen, als hij iets kon verwijten. Hij wist alleen, dat ze chanteuse werd op aanraden van een vriendin, die meende dat ze stem had. Maar van 't leven zelf zei ze hem niets. Hij onderzocht niet, omdat hij aan geen kwaad dacht. Wat niet weet, dat niet deert, stond op de kermiskoek, — en hij begreep dat evenzoo. Plij hield van haar en zij van hem en dat bleef voor beiden voldoende. Uit haar jeugd vertelde ze hem het hoognoodzakelijke, maakte hem wijs, dat beide haar ouders waren dood, haar broer en zuster naar Amerika.

Als ze hem uit haar vorig leven zoo min mogelijk vertelde, zoo had ze daarvoor goede reden, omdat ze zijn heftig, jaloersch karakter kende, die in iedere toevallige uiting allicht een vermoeden vond en haar dat dubbel zou laten voelen. Het rom meileven van vroeger wreekte zich, werd een verschrikking in haar tegenwoordig denken, en de kans van uitlekken hier in 't dorp had haar beheerscht, schrompelde haar nog in, werd starre gelatenheid, omdat ze niets eraan kon veranderen.

Zeker, hoe meer ze uitliet hoe eer 't kluwen zou ontrafelen en daarom zweeg ze erover; 't drukke leven liet ook geen tijd tot veel herinneren

Sluiten