Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kabaal ging maken. Dat werd 't ergste! Maar ze hoorde niets. Nu waagde ze het erop het koord van de geitjes te laten glippen en in 't oprapen eens te kijken.

Heel in de verte stond hij nog, stug, onzeker en onwillig, dat zag ze aan zijn houding. Hij liet haar nu wel met rust. Gelukkig!

Ze trippelde harder aan, om naast haar man te komen. Ze hoopte dat hij maar niets zou zeggen. Onmogelijk zou ze kunnen antwoorden door al die hartkloppingen. Wat was ze naar! Om van te stikken ! Maar haar man zei niets, liep zwijgend naast haar a oort, genottelijk smookend aan zijn pijpjesstomp, die hij had aangestoken

Ze kreeg nu tijd tot overleggen en verzon van alles om te antwoorden, indien hij vroeg. Maar hij vroeg niet, scheen geheel verzonken in zijn pijpjesrooken, en dat bevreemde haar, stelde haar maar vaag gerust.

Het dorp lag al zoo ver weg en elke pas maakte de afstand grooter; ze hoefde zich niet meer bezorgd te maken, kon haar gedachten vrijer laten gaan. Hoe verder ze van 't dorpje afraakte, te sterker welden öp de herinneringen en ook het teruggedrongen verlangen. Ze had zoo graag haar vader,

Sluiten