Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't smooken door verwonderde hij zich over haar zwijgen. Plots besefte ze, dat haar stille doen vermoeden opwekte, en ze zocht naar woorden om 'n gesprek te beginnen. Maar vreemd, terwijl in haar denken alles open en klaar lag, o wel honderd verschillende dingen, viel haar nu niets in.

Pierre en Jean slungelden onverschillig bij de wagens, dreven de paarden gemoedelijk voort, t Was toch mal, zelfs van die knechts wist ze niets te zeggen!

Nu haalde hij z'n pijp uit de mond; ze beefde ervan, maar dat ging dadelijk over. Hij vroeg enkel of ze nog altijd pijn had, en zij verwonderde er zich over. Hee ja, dat was ze geheel vergeten. Ze d^icht, wat voelt een vrouw veel en door elkaar en wat weet ze t slecht te zeggen als haar wat hindert. En toch als je zwijgt, wint je nog 't meest. Maar gelijk begreep ze ook, dat zwijgen niet meer noodig was.

Ze vond ineens de woorden, klapte vroolijk tegen hem in, sprak over de zaken, over de plaats, waar ze heengingen, en over hun aanstaande woonwagen. Die moest nu er toch komen!

De dauw week nu van de akkers, liet zien de de dorre kaalgegraasde weiden, de zwart-omploegde

Sluiten