Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rekende natuur, die, ontgoocheld als jong meisje, zich geleidelijk vervormde tot geserreerd vrouwtje, zeker werd van haar doen, en die om grove sènen te ontkomen, hem in veel zijn gang liet gaan, maar de dingen zoo wist te wenden, dat het uitkwam naar zij 't wenschte. Ze kon daarbij rekenen op moeder, die de ruwheden van haar zoontje kende, haar ging helpen, waardoor, ook als hij gelijk kreeg, toch moest toegeven.

Een enkele keer dreef hij doldriftig door en dan liep het ook verkeerd uit. Haar lijdelijk berusten met zachte oogen van verwijt en moeders scherpe tong maakten hem vanzelf schuld-bewust, daarna wrevelig-mak. Hij zocht zijn heil maar weer in de pintjes bier, trachtte zich schadeloos te stellen door te zwetsen in 't café, bleef gansche dagen # aan 't biljart, om zich weer doodelijk te schamen, als hij driekwart aangeschoten in huis kwam vallen en zij niets zei, hem nog erbij verzorgde. Zij gaf hem geen vat op haar, zoodat hij weinig kon,jzeggen, ook als wrevel en onmacht in hem broeiden.

De zondagmorgen bracht telkens dispuut over het zakgeld. Moeder, die nog altijd de beurs hield, begon met hem de gewone twintig frank uit te tellen, terwijl hij even hardnekkig vijf-en-twintig

Sluiten