Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rust liet, alles innam, geen plaats overliet aan hoogere gevoelens, zij, die zich zoo overstuur maakte nu anderen wilden bespreken wat ze als weduwe, vrouw met een kind, en zonder geld, had te beginnen ? Mocht zij tegen anderen toornen als zij zelf zoo deed?

Met alle inspanning drong ze die pijnlijke gedachten terug. Maar eenmaal klaar in 't hoofd gelijnd, weken ze niet. Dat ze zorgeloos was, — dit bleek nu wel — besmeurde zelf haar heiligste aandoening, mengde zich saam met de eigen zieleklachten, nu al de eersten dag. Het was dan wel waar, dat de werkelijkheid ons nooit verlaat, dat ze zelfs in de smartelijkste oogenblikken de nagels nog nijpend slaat.

Er werd zacht geklopt.

Ze hoorde het vaag, hoorde het alsof 't haar niet aanging, of 't ergens gebeurde buiten haar om, en waarnaar ze niet te luisteren had.

't Dienstmeisje trad schroomvallig binnen, zei terwijl haar stem hokte:

— Mevrouw .... daar zijn ze met.... 't Meisje hield even op in niet goed durven

Sluiten