Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Later op d'avond kwam moeder ook nog even, om de doode te zien en de groote krans witte' bloemen te bewonderen. Voor de kiesche gift van honderd gulden in enveloppe gaf ze veel goede woorden, al had hij als patroon wel iets meer ervan kunnen maken. Maar misschien dacht ook

hij wel, dat ze in een fonds waren Dat zou

ze hem toch duidelijk moeten maken!

Moeder had anders niets te zeggen dan een en ander over de volgkoetsen, de advertentie in de krant en over de klasse waarin zou worden begraven. Hierop nikte ze; ze vond alles goed. Na een welmeenend handdrukken en een stil knikje krukkelde moeder weer heen.

Opnieuw zat ze nu alleen, 't Gaslicht brandde hoog-op. 't Was volkomen stil in huis. Niets bewoog of verroerde zich.

Buiten op t stille grachtje passeerde nu-en-dan een mensch. 't Geluid kwam en ging, als de stap van een nachtwacht, ongestoord, 't Dienstmeisje lag ook al te rusten, dié dacht aan niets meer, — 't geluk van de jeugd.

Thuis zouden moeder en Hendrik nog stellig zitten praten. Ze herinnerde zich vaag de gesprekken

Sluiten