Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor te hard schreeuwen, zoodat ze 't van verre zou hooren. Hij had liever als ze hem zoo zag tobben met 't kind dan dat ze hem op z'n gemak werkende vond.

Nu meende hij weer iets te hooren, luisterde scherp door 't schreien van 't kindje heen. Nee, hij vergiste zich nu niet, kon zich niet vergissen. Duidelijk herkende hij haar kuchje, haar keelgeschraap en ook haar stap. Van geluk wou hij wel opspringen ; maar dat ging niet in de wagen. Zenuwvlug stootte hij het deurtje open, riep naar buiten met schorre stem:

— Ben jij 't Mies?

Hij luisterde strak, maar kreeg geen antwoord, zelfs niet 't kuchje. Zou hij 't weer mis hebben ? Opnieuw schreeuwde hij, nu met angsthapering in de keel:

— Geef antwoord, ben jij 't Mies?

— Ja, ik kom!

't Schoot als 'n rilling door tot diep in zijn borst. Ze was er dus. Goddank!

Haar vaal blond hoofd stak öp.

— Ze klom nu in. Maar gelijk zag hij de

Sluiten