Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«Praatje.... praatjes,» schreeuwde de Rebbe.... € ik heb met dat andere school niks te maken .... hiér zal je leere .... hier zal je stil zijn ....

En nou, voor jullie straf, de heele avend feest-envastedagen .... 'k zal jullie leere .. . .»

De laatste woorden verwekten 'n boos, rebellisch gemompel. «Feest en Vastendagen» beteekende 't opdreunen van «alle bijzondere dagen des jaars» met de oorzaken en gronden van hun belangrijkheid ot wijding. Onder 1t vele geestlooze en duffe, dat ze in 't naargeestig schoolhok dag aan dag een paar uur achtereen te slikken kregen, hadden ze daaraan, aan dat machinale, stomme opdreunen, speciaal 't land.

Ook was er geen een, die niet welleris de vijf oorzaken voor den vastendag van Ab met de zes voor die van Tammoez dooreenwarde, en dat gaf dan altijd gehaspel en narigheid met zooveel keer overschrijven op de lei —, niet als straf, maar omdat de Rebbe bang was voor standjes als de jongens op de jaarlijksche inspectie door den opperrabijn op die en dergelijke vragen 't antwoord moesten schuldig blijven.

De meisjes toonden zich nu ook "beleedigd, trokken pruilmondjes, de grootste ging aan t zeuren ....

«Hè Rebbe wij hebbe toch niks gedaan ....

late wij nou tenminste wat anders .... magge wij dan vertale .... of een opstel.... hè-ja, Rebbe .... late wij nou een opstel. . . .»

«Neè, nèe,s wees de oude man af, nu niet meer

Sluiten