Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ziekelijk-bol gezichtje ontsteld naar den ouden man.

Langzaam vroeg die,. . . . « wat is de beteekenis van .... van ....» even bedacht hij zich, de oogen op 't blikken fonteintje aan den muur .... voltooide dan z'n vraag .. . . « van Jom-Kippoer ?»

< Weit-niet» zei 't ventje met 'n onnoozelen grijns. En hij wist 't ook niet, 't stumperige ventje, had in z'n schrik nauwelijks de vraag begrepen, maar de Rebbe, geprikkeld, denkend, dat ie weer opnieuw voor den gek gehouden werd, stoof woedend op, schreeuwde .... «er uit.... in de kast.»

Hevig ontdaan begon 't kereltje, dat haast nooit iets wist en gewoonlijk daarover niet erg hard gevallen werd, te grienen, dreinde met luid gebrul en gesnuif «Boe.... boe,» bauwden de anderen na. De Bebbe sprong op, wit van toorn, greep 't arme idiootje bij den arm, sleurde 'm de groote, duf-donkere muurkast met dubbele deur in.... smeet de deur in 't slot.

De klas — of eigenlijk waren 't er zès verschillende — bulderde.... als te voren tierden ze dooreen en 't huilen van 't jongetje in de kast accompagneerden ze met 'n geweldig koor van «boe .... boe.»

En weer beukte de stok op 't tafelblad, krijschte de oude man, z'n stem bevend van zenuwachtige woede . .. . « stil, stil.»

Maar er was voor 't oogenblik geen houden aan.

Izakkie zwaaide zich over de bank, stopte z'n zusje op de voorste 'n klit stopverf in den mond....

Sluiten