Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SABBATH-VREUGDE.

Het begon, iedere week, op dezelfde manier, met 'n licht en warm vreugdegevoel, 'n hoog-zingende blijheid, omdat na de lange, dorre week, winterweek, die eindeloos gerekt scheen, rij van suffe, triest-eendere druildagen, het aanbreken van den heerlijken, hoogfeestelijken Sabbathdag weer gekomen was. En hoewel die dagen, de een na den ander, zonder uitzondering, verliepen in leege verveling, in zóó hopelooze en enerveerende verveling, dat 1t einde een verlossing scheen,.... toch kwam, iedere week weer-aan, die blije vreugd, die stille jubeling van hoog, intiem geluk, onweerhoudbaar terug.

Het was niet zoozeer om den dag zelf, dat die innigste vreugde bestond, het was om 't door allerlei voorbereiding zichtbaar naderen van den dag .: . .; het was om de geur, scherp en frisch van kruiïge soepgroenten, die Vrijdagsochtends overal in huis hing en gedachte gaf aan de Sabbathtafel in 't verschiet

Sluiten