Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En hij was zich half-bewust, dat-ie 't alleen had gedacht, om zich even te kunnen kneuteren in de voorstelling van de mogelijkheid .... vooraf al wetend: er was geen kans ....

De meester humde, keek rond .... nam 't vettige, lang gebruikte namenschrift, vouwde 't naar binnenom open ....

«Jaap Scholten.»

Die begon, met blije, frissche stem, verheugd om de eerste beurt van 't héél-nieuwe lesje ....

.... De eerste inwoners van ons land waren Maar de meester koud-coupeerde met afgemeten vraag «staat er niks boven?» en de jongen, onthutst, stopte, keek even rond, dan den meester aan, en her-begon, maar veel zachter, z'n stem nu plichtmatig en vreugdeloos ....

De Friezen en Batavieren .... De eerste inwoners van ons land ....

't Jongetje wees bij met stijf voorschuiven over de gladde bladzij van z'n spits, koud vingertopje.

Rond hem heen lag de klassestilte van gedresseerde oplettende kinderen. Koud-blauw schaduwden de witte wanden tusschen kaarten en prenten en boven-op de gele, gesloten kast stonden in net gelid de modelmaten-en-gewichten, naar grootte gerangschikt. En in de stilte las Jaap Scholten .... las maar door. Iedere keer als de trouw bij-wijzenden voorvinger van het jongetje één regel zakte, bonsde het benauwd op in

Sluiten