Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze hadden mekaar na dien eersten keer, al héél gauw weer ontmoet.... en 'r was tusschen hen 'n

schuchter, teer voelen gegroeid dat was door

dikwijls samenzijn in innigheid toegenomen.... en nu meenden ze allebei niet buiten den ander te kunnen.

Van zijn kant was 't het nieuwe, het nooit gekende gevoel, zoo geheel passend in z'n leeftijd, haar ridder te zijn, haar beschermer, trots om haar bewondering voor hèm, dien Nel en haar vriendinnetjes altijd als klein-kereltje behandelden. Juultje had gelijk, vond-ie, 'n jongen van haast-zeventien was geen jongetje meer, werd man ....

Maar toch, meer dan Juultje wist, hinderde hem

z'n getwist met Nel, haar geringschattend spreken

haar smadelijk doen. En de jongens begonnen nu ook — Hij werd vervelend, zeien ze, met z'n Jodinnetje.... Hij was, verweten ze 'm, 'n spelbreker. Ze hadden

't altijd leuk gehad, kenden mekaar allemaal al jaren

'n echt-gezellige club. Als 'r roeitochtjes picnicjes

georganiseerd werden, had ieder z'n meisje Theo

was nu altijd alleen.... of hij ging niet mee Ja,

ze hadden waarachtig liever, dat hij thuis bleef, maar

dat wilde hij ook niet altijd En hoe lang duurde

dat nou al ... . hij leek wel mal .... zeien ze. Ma vond altijd alles goed .... maar Bert.... Jezes, die was in de Paaschvacantie ook al aan 't zagen gegaan Nel natuurlijk zij had 'n opgestookt Als ze

Sluiten